مدل شایستگی لنکستر

لنکستر معتقد است شایستگی ها در سطوح سازمانی در 5 سطح مطرح می باشد.به عبارت دیگر شایستگی‌های محوری در هر سطح از سازمان با توجه به ابعاد و حیطه‌های کنترل، به شایستگی‌های کلیدی مرتبط با آن حوزه سازمان تقسیم می‌شود. این سطوح به طور خلاصه به شرح زیر می‌باشد:

سطح پایه:
در این سطح دانش اولیه از طریق آموزش کسب می‌شود و همراه با تجارب محدودمی باشد و نیاز به راهنمائی سرپرست و یا مدیر وجود دارد.

سطح متوسط:
در این سطح آموزش و نحوه اجرای آن گسترده‌تر شده و تجارب بیشتری کسب می شود ولی برای انجام کارهای سخت و دشوار نیاز به راهنمائی و نظارت مافوق وجود دارد.

سطح کارشناسی:
در سطح کارشناسی هم آموزش‌ها گسترده می‌شود و هم تجارب متنوع‌تری کسب می‌گردد. نظارت و راهنمائی مدیران و سرپرستان کمتر شده و در مواقع خاص نیاز به مشورت دارند. این افراد می‌توانند کارکنان زیردست را راهنمائی و هدایت کنند.

سطح تخصصی:
در این سطح همچنان آموزش‌ها تخصصی شده و به دلیل تجارب موفقیت آمیز، امکان تصمیم گیری و انجام فعالیت‌های دشوار میسر می‌شود و هر فعالیتی بدون مساعدت دیگران امکان پذیر می‌شود وضمنا به عنوان متخصص و یا مرجع در سازمان می‌تواند به سایرین کمک و مشورت دهد.

سطح استادی:
در این سطح به طور مرتب تجارب موفقیت آمیز و پیچیده حاصل می‌شود. در مواقع بروز مسأله و یا مشکلات خاص در داخل و خارج سازمان به خوبی از عهده حل مسائل و ارائه راه حل‌های خلاق و اجرای آن برمی آید و توانائی رهبری و هدایت در سطح کلان را نیز دارد.